Skip to content
Ημέρες εργασιών 24/11-2/12
4
Σχολεία
40
+
Θεματικές περιοχές
10
Χωρίς κόστος
συνεδριακής συμμετοχής.
Αρχική σελίδα
10ο Συνέδριο (τρέχον)
Στιγμές 10ου ΕΜΣ
Πρόγραμμα
Συνεδριακός χώρος / εξοπλισμός / προδιαγραφές
Δημιουργούμε μαζί (εδώ) τον νέο Ευρωπαϊκό Χάρτη Αξιών
Ιστορική πορεία της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης
Η Βιέννη
Θεματολογία
Φόρμα εγγραφής
Επιτροπές
Ανακοινώσεις/Επικοινωνία
Φόρουμ
Προηγούμενα συνέδρια
9ο Συνέδριο
Κεντρική σελίδα 9ου ΕΜΣ
Αφίσα 9ου ΕΜΣ
Υποστηρικτές 9ου ΕΜΣ
Θεματολογία 9ου ΕΜΣ
Επιτροπές 9ου ΕΜΣ
Πρόγραμμα 9ου ΕΜΣ
Μόναχο
H Αθήνα του Ίζαρ
FAQ
Στιγμιότυπα από το 9ο ΕΜΣ
Στιγμιότυπα από παλαιότερα συνέδρια
Menu
Αρχική σελίδα
10ο Συνέδριο (τρέχον)
Στιγμές 10ου ΕΜΣ
Πρόγραμμα
Συνεδριακός χώρος / εξοπλισμός / προδιαγραφές
Δημιουργούμε μαζί (εδώ) τον νέο Ευρωπαϊκό Χάρτη Αξιών
Ιστορική πορεία της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης
Η Βιέννη
Θεματολογία
Φόρμα εγγραφής
Επιτροπές
Ανακοινώσεις/Επικοινωνία
Φόρουμ
Προηγούμενα συνέδρια
9ο Συνέδριο
Κεντρική σελίδα 9ου ΕΜΣ
Αφίσα 9ου ΕΜΣ
Υποστηρικτές 9ου ΕΜΣ
Θεματολογία 9ου ΕΜΣ
Επιτροπές 9ου ΕΜΣ
Πρόγραμμα 9ου ΕΜΣ
Μόναχο
H Αθήνα του Ίζαρ
FAQ
Στιγμιότυπα από το 9ο ΕΜΣ
Στιγμιότυπα από παλαιότερα συνέδρια
MyFORM
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Η φόρμα είτε είναι [Προσωρινής υποβολής] είτε είναι [Οριστικής υποβολής] έχει την ίδια ισχύ για την κράτηση θέσης. Παρακαλούμε πριν τη συμπλήρωση των πεδίων της φόρμας να διαβάσετε προσεκτικά τη διαδικασία συμμετοχής...
Στοιχεία σχολείου
Σχολείο
*
Ονοματεπώνυμο υπευθύνου εκπαιδευτικού
*
e-mail υπεύθυνου εκπαιδευτικού
*
Τηλέφωνο επικοινωνίας
*
Συνεργάτες εκπαιδευτικοί
Ονοματεπώνυμο εκπαιδευτικού
e-mail εκπαιδευτικού
Add item
Remove item
.
Στοιχεία υποβληθείσας εργασίας
Γίνεται αυτόματος έλεγχος ώστε να μην υπάρχει μεγάλη συγκέντρωση εργασιών με το ίδιο θέμα. Αν λοιπόν, κάποιο από τα θέματα επιλεγεί από πέντε (5) σχολεία, θα εξαιρεθεί αυτόματα από τη λίστα θεμάτων και δεν θα είναι διαθέσιμο στα υπόλοιπα σχολεία.
Επιλογή κατηγορίας θέματος υποβληθείσας εργασίας
-
ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΛΛΑΔΑΣ–ΑΥΣΤΡΙΑΣ - ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΛΛΑΔΑΣ–ΑΥΣΤΡΙΑΣ - ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΛΛΑΔΑΣ–ΑΥΣΤΡΙΑΣ - ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
ΑΥΣΤΡΙΑ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΗ ΜΕΤΑ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΒΙΕΝΝΗΣ 1815 - ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΒΙΕΝΝΗΣ
ΑΥΣΤΡΙΑ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΗ ΜΕΤΑ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΒΙΕΝΝΗΣ 1815 - Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΒΙΕΝΝΗΣ
ΑΥΣΤΡΙΑ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΗ ΜΕΤΑ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΒΙΕΝΝΗΣ 1815 - ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΑ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ- ΝΕΑ ΕΘΝΙΚΑ ΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΕΣ
ΑΥΣΤΡΙΑ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΗ ΜΕΤΑ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΒΙΕΝΝΗΣ 1815 - Η ΕΥΡΩΠΗ ΤΟΥ 20ου ΚΑΙ 21ιυ αι.
ΑΥΣΤΡΙΑ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΗ ΜΕΤΑ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΒΙΕΝΝΗΣ 1815 - ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ
ΑΥΣΤΡΙΑ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΗ ΜΕΤΑ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΒΙΕΝΝΗΣ 1815 - ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ
Επιλογή θέματος από κατηγορία ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
-- [Μη διαθέσιμο για επιλογή. Το έχουν επιλέξει ήδη 5 σχολεία] Η κατάρρευση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, κομβικό σημείο των σχέσεων της Αυστρίας με την Οθωμανική Αυτοκρατορία.
2. Η Αυστρία μοναδικό προπύργιο της χριστιανικής Ευρώπης μετά την πτώση του Βυζαντίου.
3. Ο πρωταγωνιστικός ρόλος της Αυστρίας στην αντίσταση της χριστιανικής Ευρώπης κατά των Οθωμανών μετά την Πτώση της Κωνσταντινούπολης.
4. Η παρουσία ορθοδόξων πληθυσμών της Βαλκανικής τον 17ο και 18ο αι.
5. Η μετανάστευση ορθοδόξων πληθυσμών της Βαλκανικής ως συνέπεια των Αυστρο- Οθωμανικών πολέμων του 16ου και 18ου αι.
6. Οι Χάρτες του Λεοπόλδου Α' ως απαρχή της αναγνώρισης ορθοδόξων κοινοτήτων και λατρευτικών δικαιωμάτων ορθοδόξων λαών.
7. Η θέση των χριστιανικών ομολογιών στην «Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία» (Heiliges Römisches Reich) από το 16ο μέχρι τον 19ο αι.
8. Η απαρχή ουσιαστικής και οργανωμένης παρουσίας Ορθοδόξων στην Αυστρία τον 17ο αιώνα.
9. Η θέση των ορθοδόξων εντός της Αυστριακής Αυτοκρατορίας του 17ου και του 18ου αιώνα.
10. Η ενίσχυση της ορθόδοξης παρουσίας στην Αυστρία ως συνέπεια της επέκτασης της Αυστριακής Αυτοκρατορίας στα Βαλκάνια κατά τον 18ο και 19ο αιώνα.
11. Η ίδρυση οργανωμένων κοινοτήτων από τις εθνότητες της Βαλκανικής και η ανέγερση ορθοδόξων ναών τον 18ο και 19ο αιώνα.
12. Η σημασία των «Διαταγμάτων Θρησκευτικής Ανοχής» του Ιωσήφ Β' (1781-1782).
13. Οι σημαντικότερες ορθόδοξες κοινότητες στην Αυστρία του 18ου αιώνα και οι μεταξύ τους σχέσεις.
14. Κύρια χαρακτηριστικά των ελληνικών παροικιών στην Αυστρία τον 18ο και 19ο αι.
15. Αυτόνομες ελληνικές κοινότητες της Βιέννης: το έργο τους και η καθοριστική συμβολή τους στη διαμόρφωση και ανάπτυξη του ελληνικού έθνους.
16. Η κοινότητα της Αγίας Τριάδας και του Αγίου Γεωργίου στην Βιέννη τον 18ο αι.
17. Η ηγετική θέση των ελληνικών κοινοτήτων στη Βιέννη και σε άλλες αστικές περιοχές της Αυστρίας τον 18ο και 19ο αι.
18. Η δομή και ο ρόλος πολυεθνικών ορθόδοξων κοινοτήτων στη Αυστρία του 18ου και 19ου αι.
19. Η θέση των Ορθοδόξων εντός της Αυστριακής αυτοκρατορίας του 17ου και 18ου αι.
20. Οικονομικές και εμπορικές σχέσεις μεταξύ Ελλάδος και Αυστρίας τον 19ο αι.
-- [Μη διαθέσιμο για επιλογή. Το έχουν επιλέξει ήδη 5 σχολεία] Η Βιέννη κέντρο του Νεοελληνικού Διαφωτισμού.
-- [Μη διαθέσιμο για επιλογή. Το έχουν επιλέξει ήδη 5 σχολεία] Η Βιέννη κέντρο δράσης των Ελλήνων διανοουμένων.
24. Η καθοριστική επίδραση της Βιέννης στην διαμόρφωση των επαναστατικών ιδεών του Ρήγα για την απελευθέρωση των Ελλήνων και των άλλων λαών της Βαλκανικής.
-- [Μη διαθέσιμο για επιλογή. Το έχουν επιλέξει ήδη 5 σχολεία] Η Βιέννη κέντρο της επαναστατικής και διαφωτιστικής δράσης του Ρήγα Φεραίου (1757 -1798).
-- [Μη διαθέσιμο για επιλογή. Το έχουν επιλέξει ήδη 5 σχολεία] Άνθιμος Γαζής (1758-1828): εφημέριος του ναού του Αγίου Γεωργίου της ελληνικής παροικίας της Βιέννης και ένας από τους κύριους εκφραστές του Νεοελληνικού Διαφωτισμού.
28. Νεόφυτος Δούκας (1760-1845): η προσφορά του και το έργο του ως εφημέριου και εκπαιδευτικού στην ελληνική παροικία της Βιέννης.
30. Η ζωή και η προσφορά του Γεωργίου Καραγιάννη (Georg von Karajan) (1743-1813) στην ελληνική κοινότητα της Βιέννης.
31. Η πολυδιάστατη προσφορά της οικογένειας Σίνα στην αυστριακή κοινωνία και στην Ελλάδα τον 18ο και 19ο αι.
32. Η συμβολή της οικογένειας Σίνα στη διατήρηση της πολιτιστικής ταυτότητας και την ενίσχυση της ελληνικής κοινότητας της Βιέννης.
33. Η συμβολή του Γεωργίου Σίνα στην οικονομική ανάπτυξη της Αυστρίας.
34. Σίμων Σίνας (Simon Sinas) (1810-1876): μέγας ευεργέτης της Ελλάδας.
35. Ο συμβολή της οικογένειας Δούμπα στην εκβιομηχάνιση της Αυστροουγγαρίας και στην οικονομική ανάπτυξη της Βιέννης τον 19ο αι.
36. Η κοινωνική και φιλανθρωπική προσφορά της οικογένειας Δούμπα στην Αυστρία.
37. Η ζωή και η δράση του Νικόλαου Δούμπα του πρεσβυτέρου (1830-1900).
-- [Μη διαθέσιμο για επιλογή. Το έχουν επιλέξει ήδη 5 σχολεία] Η πολύπλευρη και καθοριστική προσφορά του Νικόλαου Δούμπα στον μουσικό κόσμο της Βιέννης.
39. Η συμβολή του Νικόλαου Δούμπα στη στήριξη και την προώθηση των Αυστριακών ζωγράφων του 19ου αιώνα.
40. Η συμβολή του Νικολάου Δούμπα του πρεσβυτέρου στην αρχιτεκτονική και αισθητική ανανέωση της Βιέννης.
41. Οι πολύμορφες και πολυκύμαντες Ελληνοαυστριακές σχέσεις του 19ου αι.
43. Η στάση της Αυστριακής Αυτοκρατορίας κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 .
44. Η σταδιακή βελτίωση των σχέσεων Αυστρίας και Ελλάδα, μετά το Συνέδριο του Λονδίνου
45. Πολιτικές συγκλίσεις και αντιθέσεις Αυστρίας -Ελλάδας ως προς το Βαλκανικό ζήτημα κατά τον 19ο και 20ο αι.
46. Η παρουσία των ελληνικών κοινοτήτων στην Αυστρία κατά τον 20ό αιώνα.
47. Η συμβολή των ιστορικών ελληνικών κοινοτήτων της Βιέννης στην εκπαίδευση των ελληνοπαίδων και στη διατήρηση της ελληνικής γλώσσας και πολιτισμού.
48. Η «Ιερά Μητρόπολις Αυστρίας και Εξαρχία Ουγγαρίας και Μεσευρώπης»: Η Ορθόδοξη Εκκλησία, κεντρικός πυλώνας πνευματικής καθοδήγησης και διαφύλαξης της παράδοσης.
49. Η ενίσχυση των ελληνικών κοινοτήτων της Αυστρίας τον 20ο αι. ως συνέπεια της αύξησης του αριθμού μεταναστών και των Ελλήνων φοιτητών στην Αυστρία μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
50. Η δημιουργία πολιτιστικών συλλόγων και οργανώσεων με στόχο τη διατήρηση της ελληνικής γλώσσας, του πολιτισμού και των παραδόσεων.
51. Η Βιέννη κέντρο της ελληνικής παρουσίας και τον 21ο αι.
52. Η διαμόρφωση της ταυτότητας και της δυναμικής των ελληνικών κοινοτήτων της Αυστρίας στις νέες συνθήκες και προκλήσεις της παγκοσμιοποίησης.
53. Η Ελλάδα και η Αυστρία στην Ευρωπαϊκή Ένωση – Κοινές προκλήσεις και συνεργασίες.
54. Τουρισμός και Πολιτιστική Διπλωματία – Οι πόλεις Αθήνα και Βιέννη ως πολιτιστικοί προορισμοί και τα προγράμματα ανταλλαγής.
55. Η Ελληνική Κοινότητα στη Βιέννη σήμερα. Η Διατήρηση και προβολή της ελληνικής ταυτότητας.
56. Η ζωή, η εκπαίδευση και η πολιτιστική δραστηριότητα των νέων Ελλήνων στην αυστριακή πρωτεύουσα.
Επιλογή θέματος από κατηγορία: ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
-- [Μη διαθέσιμο για επιλογή. Το έχουν επιλέξει ήδη 5 σχολεία] Η βιεννεζική κλασική περίοδος στη μουσική και η διαμόρφωση των κλασικών μορφών (Joseph Haydn, Wolfgang Amadeus Mozart, Ludwig van Beethoven).
-- [Μη διαθέσιμο για επιλογή. Το έχουν επιλέξει ήδη 5 σχολεία] Βιεννέζικη Ρομαντική περίοδος: Franz Schubert, Johann Strauss I, Anton Bruckner, Johannes Brahms, Gustav Mahler, Hugo Wolf.
3. Η εμφάνιση της ατονικότητας στη Βιέννη στις αρχές του 20ού αιώνα: Arnold Schoenberg, Alban Berg και Anton Webern.
4.Η επίδραση της ατονικότητας στο έργο του Νίκου Σκαλκώτα
6. Η επιρροή της βιεννέζικης μουσικής στην καλλιτεχνική ζωή του τέλους του 19ου και των αρχών του 20οι αι.,
7. Παρουσιάσεις βιεννέζικης οπερέτας στην Ελλάδα από το τέλος του 19ου αι. και των αρχών του 20ου.
8. Η επιρροή της Βιεννέζικης Οπερέτας σε Έλληνες συνθέτες: Θεόφραστος Σακελλαρίδης (1883-1950), Νίκος Χατζηαποστόλου (1886-1959), Σπυρίδων Σαμάρας (1861/63-1917), Διονύσιος Λαυράγκας (1860-1941).
-- [Μη διαθέσιμο για επιλογή. Το έχουν επιλέξει ήδη 5 σχολεία] Η Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βιέννης και οι επιδράσεις της στην ελληνική ζωγραφική τον 19ο και στις αρχές του 20ου αι.
-- [Μη διαθέσιμο για επιλογή. Το έχουν επιλέξει ήδη 5 σχολεία] Η αρχιτεκτονική των δημόσιων κτηρίων της Αθήνας και η συμβολή Αυστριακών αρχιτεκτόνων, όπως ο Χάνσεν.
Επιλογή θέματος από κατηγορία: ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
1. Ο κύκλος της Βιέννης: βασικά χαρακτηριστικά, ιδέες και κύριοι εκπρόσωποι του Κύκλου της Βιέννης.
2. Η διάλυση του Κύκλου ως συνέπεια της ανόδου του φασισμού στην Ευρώπη και της προσάρτησης της Αυστρίας.
3. Η επίδραση του «Κύκλου της Βιέννης» στην αναλυτική φιλοσοφία και τη φιλοσοφία της επιστήμης.
4. Η επίδραση του Franz Brentano στην φιλοσοφική σκέψη του 20ου αι.
5. Αυστριακές επιρροές στη διαμόρφωση της φιλοσοφικής σκέψης του Wittgenstein.
7. Έλληνες σπουδαστές στη Βιέννη – Η εκπαίδευση και η συμβολή τους στην ελληνική διανόηση.
8. Η συμβολή Αυστριακών επιστημόνων στις ελληνικές σπουδές.
9. Φιλέλληνες μελετητές και η διάδοση της ελληνικής γλώσσας και φιλοσοφίας στην Αυστρία.
10. Η ελληνική λογοτεχνία και η Αυστρία: μεταφράσεις και επιδράσεις της ελληνικής λογοτεχνίας στην αυστριακή κουλτούρα και αντιστρόφως.
-- [Μη διαθέσιμο για επιλογή. Το έχουν επιλέξει ήδη 5 σχολεία] Κοινές ευρωπαϊκές αξίες στην εκπαίδευση – Συγκριτική μελέτη του εκπαιδευτικού συστήματος Ελλάδας και Αυστρίας.
11. Συνεργασία Ελλάδας και Αυστρίας σε ευρωπαϊκά προγράμματα εκπαίδευσης, όπως το Erasmus.
12. Τα Αυστριακά πανεπιστήμια και τα προγράμματα σπουδών σχετικά με την ελληνική γλώσσα την ιστορία και τον πολιτισμό.
Επιλογή θέματος από κατηγορία: ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΒΙΕΝΝΗΣ
1. Η αναδιάταξη της Ευρώπης βάσει της αρχής της «ισορροπίας δυνάμεων».
2. Οι ακολουθούμενες πολιτικές για την επίτευξη του κύριου στόχου του Συνεδρίου: της ισορροπίας δυνάμεων.
3. Η επιρροή των αποφάσεων του Συνεδρίου στις κυρίαρχες πολιτικές ιδεολογίες.
4. Οι αποφάσεις του Συνεδρίου άτυπος προάγγελος "Συνασπισμού της Ευρώπης".
5. Το Συνέδριο της Βιέννης και η διαμόρφωση νέων διεθνών κανόνων και συνεργασιών.
6. Clemens von Metternich- Winneburg: η προσωπικότητά του και ο ρόλος του στο Συνέδριο της Βιέννης.
-- [Μη διαθέσιμο για επιλογή. Το έχουν επιλέξει ήδη 5 σχολεία] Ο Ιωάννης Καποδίστριας και η συμμετοχή του ως εκπροσώπου της Ρωσίας στο Συνέδριο της Βιέννης.
8. Ο Ιωάννης Μαυρογένης: η προσωπικότητά του και η παρουσία του ως πρόξενου της Πύλης στο Συνέδριο της Βιέννης.
9. Οι αποφάσεις του Συνεδρίου και η σημασία τους για την πολιτική σταθερότητα και την ισορροπία δυνάμεων στην Ευρώπη.
10. Ο ρόλος και οι στόχοι της «Ιεράς Συμμαχίας».
11. Η θέση της Ιεράς Συμμαχίας στο «ελληνικό ζήτημα».
Επιλογή θέματος από κατηγορία: Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΒΙΕΝΝΗΣ
1. Οι κρατικές οντότητες και η εμφάνιση σπερματικών στοιχείων «εθνικής ταυτότητας».
2. Η «εθνική συνείδηση» πυρήνας των εθνικών κινημάτων του 19ου και 20ου αι.
3. Το περιεχόμενο της έννοιας «εθνική συνείδηση» μετά την Γαλλική επανάσταση.
4. Η σχέση «εθνικής συνείδησης» και «εθνικισμού».
5. Η επιβίωση των αρχών της Γαλλικής Επανάστασης μετά και παρά την στρατιωτική συντριβή της.
6. Η απαρχή δημιουργίας εθνικής ταυτότητας στο πολυεθνικό «Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας» (1801-1927).
7. Η καθοριστική και πολυδιάστατη συμβολή του «Βασιλείου Piemonte - Sardegna» υπό την ηγεσία Camillo Benso, conte di Cavour στην δημιουργία ενός ενιαίου και ανεξάρτητου ιταλικού κράτους.
8. Η αίσθηση κοινής «ελβετικής ταυτότητας» στο πλαίσιο της πολυεθνικής σύνθεσης της «Ελβετικής Συνομοσπονδίας».
9. Η διατήρηση των χωριστών εθνικών συνειδήσεων στο πλαίσιο της ενωμένης πολιτικά οντότητας των Σκανδιναβικών Βασιλείων.
10. Η κυριαρχία των μεγάλων πολυεθνικών αυτοκρατοριών στην Ευρώπη μετά το Συνέδριο της Βιέννης.
11. Η αφύπνιση της εθνικής συνείδησης των λαών της πολυεθνικής Αυστριακής Αυτοκρατορίας.
Επιλογή θέματος από κατηγορία: ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΑ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ- ΝΕΑ ΕΘΝΙΚΑ ΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΕΣ
1. Η ίδρυση της Γερμανικής Συνομοσπονδίας με την υπογραφή της Τελικής Πράξης του Συνεδρίου της Βιέννης (9 Ιουνίου 1815).
2. Η υπό βρετανική προστασία ίδρυση του «Ηνωμένου Κράτους των Ιονίων Νήσων» (1815).
3. Το κίνημα των «Δεκεμβριστών» στη Ρωσία (1817).
4. Το στρατιωτικό κίνημα ενάντια στον Βασιλιά Φερδινάνδο της Ισπανίας (1820).
-- [Μη διαθέσιμο για επιλογή. Το έχουν επιλέξει ήδη 5 σχολεία] . Η Ελληνική Επανάσταση του 1821και η αναγνώριση της Ελλάδας ως ανεξάρτητου κράτους (1830).
6. Οι επαναστάσεις του 1830 ως απαρχή της πάλης των αναδυόμενων φιλελεύθερων και εθνικών κινημάτων ενάντια στις αποφάσεις του Συνεδρίου της Βιέννης.
7. Η Ιουλιανή Επανάσταση του 1830 στη Γαλλία.
8. Η επανάσταση και ανεξαρτητοποίηση του Βελγίου το 1830.
9. Οι Εξεγέρσεις των Ιταλών το 1830.
10. Η μακροχρόνια προσπάθεια της Ρωσίας για «εκρωσισμό» των Πολωνών και εξάλειψη της εθνικής τους ταυτότητας.
11. Οι εθνικές εξεγέρσεις των Πολωνών τον 19ο αι. εναντίον της ρωσικής κυριαρχίας.
12. Οι εξεγέρσεις του 1830-1831 πρόδρομος και πηγή αυτογνωσίας και δύναμης για τις επαναστάσεις του 1848.
13. Αίτια και γενικά χαρακτηριστικά των Επαναστάσεων του 1848.
14. Τα αίτια της «παρισινής επανάστασης του 1848» και οι συνέπειες της για την Γαλλία και την Ευρώπη.
15. Οι διεκδικήσεις και τα αποτελέσματα των κινητοποιήσεων στο Βερολίνο και στις άλλες πρωτεύουσες των γερμανικών κρατιδίων το 1848.
16. Ο χαρακτήρας των εξεγέρσεων και κινημάτων στις μη γερμανόφωνες περιοχές της Αυστριακής Αυτοκρατορίας το 1848.
17. Οι διεκδικήσεις και η τελική έκβαση της επανάστασης Ούγγρων κατά της Αυστριακής Αυτοκρατορίας το 1848.
18. Τα αποτελέσματα των επαναστατικών διεκδικήσεων των Τσέχων στις περιοχές της Βοημίας (Τσεχίας) και της Μοραβίας το 1848.
19. Το «Συνέδριο των Σλάβων» και η καταστολή της εξέγερσης στην Πράγα το 1848.
20. Οι εξεγέρσεις του «Βασιλείου Λομβαρδο - Βενετίας» (Königreich Lombardo-Venetien) εναντίον της αυστριακής κυριαρχίας το 1848.
21. Η κήρυξη του πολέμου του Βασιλείου της Σαρδηνίας-Πιεμόντε κατά της Αυστρίας απαρχή του αγώνα των Ιταλών για εθνική ανεξαρτησία.
22. Οι επαναστάσεις των ιταλικών κρατιδίων του «Βασιλείου των Δύο Σικελιών», του «Παπικού Κράτους» και των δουκάτων της Βόρειας Ιταλίας για συνταγματικές μεταρρυθμίσεις και ένωση της Ιταλίας.
23. H Επανάσταση της Φρανκφούρτης και ο αγώνας για εθνική ενοποίηση και συνταγματική διακυβέρνηση.
24. Επαναστάσεις εντός της Αυστριακής Αυτοκρατορίας:
24.1. Η εξέγερση των υπό αυστριακή κυριαρχία ιταλικών κρατιδίων της Λομβαρδίας και της Βενετίας.
24.2. Η Βιεννέζικη Επανάσταση του 1848 (Wiener Revolution 1848) και η παραίτηση του Καγκελάριου Metternich.
24.3. Η Ουγγρική Επανάσταση και Πόλεμος της Ανεξαρτησίας του 1848-1849.
24.4. Το εθνικό και φιλελεύθερο κίνημα της Βοημίας το 1848.
25. Οι συνέπειες των εθνικών εξεγέρσεων του 1848 για την Αυτοκρατορία των Αψβούργων.
26. Η άνοδος των εθνικών κινημάτων του 19ου αι. ως απαρχή της κατάρρευση της Αυτοκρατορίας των Αψβούργων.
27. Η πολύμορφη εθνοτική σύνθεσή της Πρωσίας και οι πολιτικές γερμανοποίησης των εθνικών μειονοτήτων τον 19ο αι.
28. Η ήττα της Αυστρίας στον Αυστρο-Πρωσικό Πόλεμο του 1866 ως απαρχή της κατάρρευσης των Αψβούργων και της ενίσχυσης της Πρωσίας στον γερμανικό χώρο.
29. Η μετατροπή της Αυστριακής Αυτοκρατορίας (1804 – 1867) σε Αυστροουγγρική (14 Νοεμβρίου 1867) ως αποτέλεσμα συμβιβασμού (Ausgleich) της Αυστρίας με τις εθνικές μειονότητες της επικράτειας της.
30. Οι αγώνες των Ούγγρων για αποκατάσταση των εθνικών τους δικαιωμάτων και ο σχηματισμός ενός δυαδικού κράτους (1867) με δύο ισότιμα μέλη: Αυστρία και Ουγγαρία.
31. Η αφύπνιση της εθνικής συνείδησης εντός επικράτειας της πολυεθνικής Ρωσικής Αυτοκρατορίας.
32. Η αφύπνιση της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης των βαλκανικών λαών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
33. Η Ένωση της Γερμανίας (18 Ιανουαρίου 1871) κομβικό σημείο στη διατάραξη της ισορροπίας δυνάμεων στην Ευρώπη.
34. Η ενθάρρυνση εθνικιστικών κινημάτων εντός της πολυεθνικής Αυτοκρατορίας των Αψβούργων ως συνέπεια της γερμανικής ενοποίησης το 1871.
35. Οι γεωπολιτικές συνέπειες την Ένωσης της Γερμανίας.
36. Οι συνέπειες του Συνεδρίου του Βερολίνου για την Ευρώπη και τα Βαλκάνια (13 Ιουνίου-13 Ιουλίου 1878).
37. Η εξελικτική διαδικασία ενοποίησης των ιταλικών κρατιδίων μέχρι την προσάρτηση της Ρώμης και την ολοκλήρωση της ενοποίησης το 1871.
38. Η καθοριστική συμβολή του ιταλικού εθνικιστικού κινήματος "Risorgimento" (1815) καθ’ όλη την πορεία της ολοκλήρωσης από το 1817 μέχρι το 1870. Η συμβολή του Verdi στο κίνημα για την ιταλική ανεξαρτησία.
39. Η καθοριστική συμβολή του Giuseppe Mazzini (1805-1872) στην ενίσχυση της εθνικής συνείδησης, της ιδεολογικής ταυτότητας και της οργανωτικής ετοιμότητας των Ιταλών.
40. Η συμβολή των καρμπονάρων στην καλλιέργεια του επαναστατικού πνεύματος και στην προετοιμασία του ιδεολογικού εδάφους για την Ένωση της Ιταλίας (Risorgimento).
41. Η δημιουργία και η αναγνώριση ανεξάρτητων εθνικών κρατών στα Βαλκάνια ως αποτέλεσμα της ενίσχυσης της εθνικής συνείδησης των λαών των Βαλκανίων και της νίκης της Ρωσίας κατά τον Ρωσοτουρκικό Πόλεμο (1877-1878).
Επιλογή θέματος από κατηγορία: Η ΕΥΡΩΠΗ ΤΟΥ 20ου ΚΑΙ 21ου αι.
1. Εθνικιστικές κινήσεις εθνοτικών ομάδων (Τσέχοι, Σλοβάκοι, Πολωνοί, Σέρβοι, Κροάτες, Σλοβένοι, Ρουμάνοι, Ιταλοί) εντός της Αυστροουγγαρίας από τα τέλη του 19ου αιώνα και τις αρχές του 20ου.
2. Οι διεθνείς διαστάσεις της βαλκανικής κρίσης ως συνέπεια της προσάρτησης της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης στην Αυστροουγγαρία το 1908.
3. Τα κύρια αίτια και η έκβαση του Α' Βαλκανικού Πολέμου (1912 – 1913).
4. Τα κύρια αίτια και η έκβαση του Β' Βαλκανικού Πολέμου (1913).
5. Ο σερβικός εθνικισμός προ του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
6. Οι συγκρούσεις και οι διπλωματικές ισορροπίες πριν τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
7. Αίτια και αφορμή του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
8. Οι συνέπειες του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου για την Ευρώπη.
9. Η οριστική κατάρρευση της Αυστροουγγαρίας ως συνέπεια του Α' Παγκοσμίου Πόλεμου (1914-1918).
10. Οι αποτυχημένες απόπειρες συλλογικής ευρωπαϊκής ασφάλειας.
11. Η διάλυση των Αυτοκρατοριών, η δημιουργία νέων ανεξαρτήτων κρατών στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη.
12. Η αναδιανομή εδαφών ως συνέπεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου
13. Η Συνθήκη των Βερσαλλιών (28 Ιουνίου 1919) και οι όροι ειρήνης του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
14. Οι καταστροφικές για τη Γερμανία συνέπειες της Συνθήκης των Βερσαλλιών.
15. Η άνοδος του φασισμού στην Ιταλία.
16. Η άνοδος του εθνικισμού και του φασισμού στη Γερμανία.
17. Η Συνθήκη των Σεβρών και η Συνθήκη της Λωζάνης.
18. Η δημιουργία νέων κρατών στην Ευρώπη ως συνέπεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
19. Εμφύλιοι Πόλεμοι και τοπικές συγκρούσεις ως συνέπεια των συνοριακών διευθετήσεων και των εθνικών διεκδικήσεων.
20. Η αποικιοκρατική πολιτική των Ευρωπαίων τον 20ο αι. στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, καθώς και στην αναδιανομή εδαφών.
21. Η παραβίαση της αρχής των εθνοτήτων και της εθνικής αυτοδιάθεσης στους λαούς των αποικιών κατά τον 19ο και 20ο αι.
22. Η έναρξη συζητήσεων για τη δημιουργία της Κοινωνίας των Εθνών.
23. Η άνοδος των ολοκληρωτικών καθεστώτων, κύριο πολιτικό γνώρισμα του Μεσοπολέμου.
24. Η οικονομική κατάσταση της Ευρώπης κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου.
25. Οι καταστροφικές για την Ευρώπη συνέπειες της «Μεγάλης Ύφεσης» του 1929.
26. Κοινωνικές κινητοποιήσεις και διχαστικές ιδεολογικές αντιπαραθέσεις την περίοδο του Μεσοπολέμου.
27. Ριζικές αλλαγές των κοινωνικών δομών ως συνέπεια του Πολέμου και της οικονομικής κρίσης.
28. Πολιτιστικές και καλλιτεχνικές αναζητήσεις ως συνέπεια των αλλαγών και της αβεβαιότητας της εποχής του Μεσοπολέμου.
29. Οι συνέπειες του Β’ Παγκοσμίου πολέμου.
30. Οι πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου για την Ευρώπη.
31. Σπερματικές ιδέες και οράματα για μια ενωμένη Ευρώπη κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου.
Επιλογή θέματος από κατηγορία: ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ
1. Η «Συνθήκη των Παρισίων» (1951) για την ίδρυση της «Ευρωπαϊκής Ένωσης Άνθρακα Χάλυβα» (ΕΚΑΧ)» θεμέλιος λίθος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
2. Η καθοριστική και πολύπλευρη συνεισφορά του θεμελιωτή και αρχιτέκτονα της ευρωπαϊκής ενοποίησης Ζαν Μονέ (Jean Monnet).
3. Η Διακήρυξη του υπουργού εξωτερικών της Γαλλίας Σουμάν (Schuman Declaratio), το 1950 για την ίδρυση της «Ευρωπαϊκής Ένωσης Άνθρακα Χάλυβα», απαρχή της υλοποίησης του οράματος μιας ενωμένης Ευρώπης.
4. Η υπογραφή της «Συνθήκης της Ρώμης» (1957): ίδρυση της «Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας» (ΕΟΚ) και της «Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας» (ΕΥΡΑΤΟΜ).
5. Η σημασία της πρώτης διεύρυνσης της ΕΟΚ το 1973.
6. Οι πρώτες άμεσες εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 1979 και η σημασία τους για την πολιτική ταυτότητα της ΕΟΚ.
7. Η διαδικασία ένταξης της Ελλάδας στην ΕΟΚ το 1981.
8. Η μακροχρόνια καθοριστική και πολυδιάστατη συνεισφορά του Κωνσταντίνου Καραμανλή στην ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ.
9. Η θέση των ελληνικών κομμάτων στο ζήτημα της ένταξης.
10. Η κομβικής σημασίας ένταξη της Ισπανίας και της Πορτογαλίας στην ΕΟΚ το 1986.
11. Η υπογραφή της «Ενιαίας Ευρωπαϊκής Πράξης» (1986) καθοριστικό σημείο για τη δημιουργία της ενιαίας αγοράς και την πορεία της ΕΟΚ.
12. Η Συνθήκη του Μάαστριχτ (1992) ιστορικό ορόσημο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης: η μετατροπή της «Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας» (ΕΟΚ) στην «Ευρωπαϊκή Ένωση».
13. Η Συνθήκη του Maastricht: Οικονομική και Νομισματική Ένωσης (ΟΝΕ) και η απόφαση για υιοθέτησης κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος, του Ευρώ.
14. Η καθιέρωση της «ευρωπαϊκής ιθαγένειας του πολίτη»: από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ (1992) στη Συνθήκη της Λισαβόνας (2007).
15. Η Συνθήκη του Maastricht: η ενίσχυση των νομοθετικών αρμοδιοτήτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
16. Η Συνθήκη του Maastricht και η υιοθέτηση της «αρχής της επικουρικότητας».
17. Η διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωση με την Ένταξη της Αυστρίας, της Φινλανδίας και της Σουηδίας (1995).
18. Οι οικονομικές και πολιτικές συνέπειες της εισαγωγή του Ευρώ (2002).
19. Οι πολύπλευρες μακροχρόνιες συνέπειες της λεγομένης «μεγάλης διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης» το 2004 ("Big Bang Enlargement").
20. Η έναρξη της ισχύος της Συνθήκη της Λισαβόνας το 2009 σημαντικό ορόσημο στην πορεία προς μια πιο ολοκληρωμένη και ισχυρή Ευρωπαϊκή Ένωση.
21. Το Brexit το 2020 και οι συνέπειές του για το Ηνωμένο Βασίλειο και την ΕΕ. Αποτίμηση της πρώτης αποχώρησης κράτους-μέλους.
22. Η Βιέννη ως κόμβος διπλωματίας και ευρωπαϊκής πολιτικής.
23. Ο ρόλος της Αυστρίας στην ΕΕ και οι σχέσεις της με τα κράτη της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης
Επιλογή θέματος από κατηγορία: ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ
-- [Μη διαθέσιμο για επιλογή. Το έχουν επιλέξει ήδη 5 σχολεία] Ενεργειακή και κλιματική κρίση: η πράσινη μετάβαση και η στρατηγική της ΕΕ για τη βιώσιμη ανάπτυξη.
-- [Μη διαθέσιμο για επιλογή. Το έχουν επιλέξει ήδη 5 σχολεία] Ευρώπη της τεχνολογίας και της καινοτομίας: ψηφιακή στρατηγική, τεχνητή νοημοσύνη και ανταγωνιστικότητα έναντι άλλων δυνάμεων υψηλών ψηφιακών δυνατοτήτων.
3. Το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ενοποίησης: Ομοσπονδιακή Ευρώπη ή Ευρώπη των Εθνών.
4.Η ενίσχυση των υπερεθνικών θεσμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναγκαίος όρος της υπέρβασης των εθνικών αδιεξόδων.
-- [Μη διαθέσιμο για επιλογή. Το έχουν επιλέξει ήδη 5 σχολεία] Η ενίσχυση της ιδέας μιας κοινής «Ευρωπαϊκής ταυτότητας» βασισμένης στις κοινές πολιτισμικές και πολιτικές ευρωπαϊκές αξίες.
6. Το μέλλον της πολυδιάστατης και δυναμικής σχέσηw της Ευρώπης με τις ΗΠΑ: «συνεργασία και σύγκλιση» ή «ανταγωνισμός και αυτονόμηση».
7. Το μέλλον της σχέσης της Ευρώπης με την Κίνα: παράγοντες συνεργασίας και ανταγωνισμού.
8. Η ενίσχυση της στρατηγικής αυτονομίας της Ευρώπης αναγκαίος όρος για τον περιορισμό της εξάρτησής της από ΗΠΑ και Κίνα.
9. Ο καθοριστικός ρόλος της ενότητας και της συνοχής στην αντιμετώπιση του οικονομικού και τεχνολογικού επεκτατισμού της Κίνας.
10. Ενδεχόμενες συνέπειες για το μέλλον της Ευρώπης από την άνοδο λαϊκιστικών και εθνικιστικών κομμάτων.
11. Τα αίτια της αναζήτησης «εθνικής ταυτότητας» στη σύγχρονη ευρωπαϊκή πραγματικότητα και οι συνέπειες της για το μέλλον της Ευρώπης.
12. Περιφερειακοί εθνικισμοί εντός των εθνικών κρατών.
13. Ο Ευρωσκεπτικισμός ως συνέπεια εθνικιστικών κινημάτων και κομμάτων και ανασταλτικός παράγων της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
14. Οι πολιτισμικές, οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες της μετανάστευσης για την Ευρώπη.
15. Μετανάστευση και ενίσχυση της εθνικιστικής ρητορικής στην Ευρώπη.
16. Οι μελλοντικές προοπτικές της Ευρώπης από τη σύγκρουση εθνικιστικών και υπερεθνικών τάσεων του παρόντος.
Περίληψη υποβληθείσας εργασίας
0 / 200
.
Στοιχεία ταξιδίου
Αριθμός μαθητών/τριών
που θα συμμετέχουν στην ομάδα
Ημερομηνία άφιξης
της ομάδας στη Βιέννη
Ημερομηνία αναχώρησης
της ομάδας από τη Βιέννη
Ημερομηνία Προκήρυξης
Προσοχή: Κανένα σχολείο δεν θα δεσμευθεί με προκαταβολή σε πρακτορείο πριν λάβει την έγκριση συμμετοχής-πρόσκληση της Οργανωτικής Επιτροπής
Πρακτορείο
Προσοχή: Κανένα σχολείο δεν θα δεσμευθεί με προκαταβολή σε πρακτορείο πριν λάβει την έγκριση συμμετοχής-πρόσκληση της Οργανωτικής Επιτροπής
.
Τρόπος υποβολής της φόρμας
Προτείνεται να επιλέγετε [ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΥΠΟΒΟΛΗ] με όποια στοιχεία γνωρίζετε μέχρι την καταληκτική ημερομηνία στην οποία θα συμπληρώσετε πλέον το σύνολο των πεδίων της φόρμας. Μέσω της μοναδικής διεύθυνσης που θα σας προταθεί για τη φόρμα αυτή και μόνο (αμέσως μετά την επιλογή αυτή), μπορείτε να την εμπλουτίζετε οποιαδήποτε στιγμή το αποφασίσετε ή/και οι κανονισμοί επιβάλουν. Η φόρμα είτε είναι [Προσωρινής υποβολής] είτε είναι [Οριστικής υποβολής] έχει την ίδια ισχύ για την κράτηση θέσης. ΠΡΟΣΟΧΗ: Υποβολή αίτησης συμμετοχής (με οποινδήποτε από τους δύο τρόπους) δεν σημαίνει και έγκριση συμμετοχής.
ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΥΠΟΒΟΛΗ (Χωρίς δυνατότητα μεταβολών)
ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΥΠΟΒΟΛΗ (Μπορείτε να συμπληρώσετε στοιχεία αργότερα)
Please do not fill in this field.